عدم شفافیت سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور
شمع

 

کارشناسان و مسئولان سازمان مدیریت همواره از حیف و میل شدن  اعتبارات در دستگاههای اجرایی به عنوان مهمترین دلایل عدم تخصیص و یا در نظر نگرفتن اعتبارات در اجرای قوانین مصوب ، گفتگوی کلی و درگوشی می کنند!!چرا در این زمینه ،گزارش شفاف نحوه مدیریت  و مصرف اعتبارات در دستگاههای مختلف اجرایی به موقع ارائه نمی شود؟ تا سیه روی شود هر که در او غش باشد!!

در برنامه گفتگوی خبریِ اخبار 30/22  شبکه دوم سیما در مورخه 1/6/1385 آقای دکتر امیدوار رضایی رئیس کمیسیون بهداشت ودرمان مجلس گفت:"در قانون برنامه چهارم توسعه ،سرانه بهداشت ودرمان مصوب ایرانیان 7 هزار تومان در سال در نظر گرفته شده است.درحالیکه در لایحه بودجه 85 تقدیمی از سوی دولت این مبلغ 3800 تومان در نظر گرفته شده بود.در عمل حتی این مبلغ نیز به طور کامل در طول سال تخصیص پیدا نمی کند.این امر سبب شده است که سهم مردم از پرداخت هزینه های بهداشت ودرمان از 55 درصد در ابتدای برنامه چهارم به 70 درصد برحسبِ آخرین گزارشات موجود در کمیسیون برسد! در حالیکه در قانون برنامه حرکت عکس پیش بینی شده و مقرر شده که تا پایان برنامه چهارم سهم مردم از تامین هزینه های بهداشتی و درمانی خود از 30 درصد فراتر نرود."

 در همین برنامه یکی از دلایل در نظر نگرفتن سرانه بیشتر برای امر بهداشت ودردمان مردم از سوی سازمان مدیریت ، به طور کلی فقدان مدیریت و مصرف نا مناسب اعتبارات  در اقتصاد بهداشت  و درمان کشور عنوان گردید. برای مثال در همین برنامه که نمایندگان سازمان  نظام پزشکی هم حضور داشتند.صحبت از بیکاری حدود 8 هزار پزشک جوان در کشور به میان آمد ونیز از نارضایتی مردم و پزشکان ازوضع مدیریت بهداشت و درمان و بیمه ها در کشور  و نیز عدم اجرای قوانین و ناتوانی سازمان برای نظارت گفتگو شد.یکی از پزشکان جوان در این برنامه گفت: دستمزد پرداختی به برخی از پزشکان  جوان شاغل در اورزانس بیمارستا نهای دولتی کمتر از دستمزد پرداختی به  برخی از همکاران خدماتی و کار مندان  شاغل در همین اورازانس هاست. و صحبت از این شد که پزشکان حاضرند به دورترین نقاط محروم کشور بروند و کار کنند. اما حداقل امکانات برای کار و نگهداری شاغلان در این عرصه ها وجود ندارد. در حالیکه حرف های مسئولان چیز دیگری است و با واقعیات موجود بیگانه است.

چرا این قبیل مسائل مدیریتی کشور به صورت مبهم مطرح می شود؟ مسئولان سازمان مدیریت ودستگاههای اجرایی در موارد مختلف  در رسانه ها و محافل از هم گلایه می کنند و یکدیگر را مقصر معرفی می نمایند. این امر  تازگی ندارد و صرفا در برنامه های خبری هم مطرح نمی شود. نگاهی به اسناد نظارت برعملکرد اجرای برنامه سوم توسعه نشان از عمق و فرایند این قبیل مسائل دارد. اگر یکی از وظایف اصلی سه گانه سازمان مدیریت  ،نظارت سازمان بر دستگاههای اجرایی است؛ آیا گزارشات لازم در این زمینه ها در سازمان تهیه می شود؟!!!چرا گزارشات شفاف  تفریغ بودجه  و سایر گزارشات  نظارت سازمان بر دستگاههای اجرایی به موقع در اختیار مجلس،دیوان محاسبات مجلس ،دولت ،سازمان های نظارتی ذی صلاح وافکار عمومی گذاشته نمی شود؟مگر سازمان به گزارشات خود،اعتماد ندارد؟! یا مردم،مجلس و دولت معتمد نیستند؟!! و یا تلفیقی از اینها و چیزهای دیگر؟

البته جواب این سئولات از نظر من روشن است و همان است که در یادداشتِ مطالعه تطبیقی پاسخگویی و نیز در حاشیه هایش نوشته ام. سازمان مدیریت وبرنامه ریزی کشور، سازمانِ پاسخگویی نیست! مدل پاسخگویی مناسبی در سازمان طراحی نشده و به اجرا گذاشته نمی شود؟!! مردم،مجلس و دولت این سازمان را به حال خود رها کرده واز آن می ترسند!!

طرفه اینکه سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور در چار چوب برنامه تدوین شده برای آن به حرکت تاریخی مستمر خویش ادامه می دهد. اگر از من بپرسید که تا کی؟ و برای انجام چه رسالتی؟ به شما جواب می دهم تا وقتی که منابع نفت وگاز و سایر منابع طبیعی و معدنیِ  با ارزش  صادراتی ایران تمام شود.

 

 

نويسنده : محمد حسن محقق معين پنجشنبه 2 شهريور 1385
تعداد نظرات تا اين لحظه :  169 اعلام نظر